Niet schenken bij tweetrapstestament

Printvriendelijke versie

Voor wie graag over het graf heen regeert bestaat de mogelijkheid een zogenaamd tweetrapstestament te laten maken. U bepaalt niet alleen bij uw eigen overlijden wie de erfenis krijgt, maar u doet dat nog een keer als uw erfgenaam overlijdt.

Na een echtscheiding kiezen sommige mensen voor een dergelijk testament, als ze willen voorkomen dat hun nalatenschap via de kinderen weer naar een ex vererft. Ook als een tweede echtgenoot erft, maar de erfenis – of wat ervan over is – bij diens overlijden weer terug moet naar de eigen kinderen, wordt er soms gekozen voor een tweetrapstestament.

Het is bij een tweetrapstestament wel belangrijk om goed te regelen wat de eerste verkrijger – de zogenaamde bezwaarde – mag doen met het vermogen. Een belangrijke vraag is altijd of er bijvoorbeeld schenkingen gedaan mogen worden. Soms wordt dit uitdrukkelijk verboden zodat de bezwaarde niet alles weg kan schenken en er niets over is voor de uiteindelijk begunstigden – de zogenaamde verwachters.

Volgens de wet mag de bezwaarde gebruikelijke kleine geschenken doen, zoals een verjaardagscadeau, als in het testament niet een uitdrukkelijke regeling over schenkingen is opgenomen. Onlangs speelde er een geval bij het Hof Arnhem-Leeuwarden waarbij de kinderen verwachters waren en vonden dat de stiefmoeder geen grote geldbedragen had mogen wegschenken. Omdat in het testament niets was opgenomen over de schenkingen ging het Hof er vooralsnog van uit dat de stiefmoeder geen grote geldbedragen had mogen wegschenken.
Heeft u een tweetrapstestament? Zorg dat uw erfgenamen niet naar de rechter hoeven te gaan en regel expliciet of u alleen klein of ook grotere schenking toestaat.

Bron: Hof Arnhem-Leeuwarden 1 mei 2018, nr. 200.206.833 (GHARL:2018:4125).