Gerechtelijke vaststelling vaderschap na crematie

Printvriendelijke versie

De vraag of een biologisch, niet erkend kind ook erfgenaam kan zijn, wordt met enige regelmaat gesteld. Het antwoord op de vraag is in beginsel ontkennend. Toch kan zowel de vader als het kind daar verandering in brengen.

De biologische vader die zijn kind toch wil laten erven, kan het kind in zijn testament opnemen. Het biologische kind dat graag wil erven maar op een onwillige vader stuit, kan het vaderschap via de rechter laten vaststellen. Dit is geen eenvoudige procedure. De vaststelling van het vaderschap werkt dan terug tot het moment van de geboorte van het kind.

Het vaderschap kan vastgesteld worden door een DNA-onderzoek. Dit kan ook na overlijden van de biologische vader plaatsvinden, als er maar DNA-materiaal beschikbaar is. Bekend is het geval waarin een dochter de door haar vermeend biologische vader dichtgelikte liefdesbrieven aan haar moeder, liet onderzoeken op DNA-materiaal. Als er geen DNA-materiaal meer is, bijvoorbeeld na een crematie, lijken de mogelijkheden voor een kind om toch vaderschap vast te stellen uitgeput.

Toch vond de rechtbank in Den Haag onlangs dat het vaderschap vastgesteld kon worden van een vader wiens stoffelijk overschot al was gecremeerd. Als er concrete, objectieve en verifieerbare aanwijzingen bestaan die het verwekkerschap ondersteunen, kan het verzoek alsnog worden toegewezen. In dit geval was er DNA-onderzoek bekend van een broer en een andere zoon van de overledene waarmee biologische verwantschap kon worden vastgesteld. Daarnaast had de overledene volgens zijn weduwe verklaard wie zijn biologisch kind was.

De huidige DNA-technieken maken veel mogelijk. Hebt u te maken met een situatie waarin er sprake is van biologische kinderen? Zorg dan in ieder geval dat uw testament goed op orde is zodat uw andere erfgenamen niet voor verrassingen komen te staan. Wij spreken de mogelijkheden graag met u door.

Bron: Notamail 2014/43